Katholieke Kerk

De geschiedenis van de katholieke parochie Meisenheim is tegelijkertijd ook de geschiedenis van de filiaalplaats Raumbach, die volgens de bronnen altijd in bijzondere relatie tot Meisenheim stond. De parochiekerk in Meisenheim is tot op de dag van vandaag de thuisbasis voor de katholieken van Raumbach gebleven, ook al werd daar in 1961 een kerk gebouwd en kunnen de katholieke inwoners sinds 1962 naar de dienst gaan. In Oberraumbach stond oorspronkelijk een kleine evangelische kapel. Deze werd voor het eerst genoemd in 1553. Er zijn waarschijnlijk meer geschillen geweest over de kapel in Raumbach dan over enige andere kapel in de omgeving van Meisenheim. Dit kwam door het relatief hoge percentage katholieken: door immigratie uit Tirol, Luxemburg en Italië ontstond naast het evangelische dorp een katholieke nederzetting. Al in 1684, uiterlijk in 1697, werd in de kapel die toebehoorde aan de gereformeerden het simultaneum ten gunste van de katholieken ingevoerd. Waarschijnlijk hadden ook de lutheranen rechten op de kapel; in ieder geval namen zij in 1724 deel aan de vervaardiging van de banken voor het godshuis, zodat het hier om een van de zeldzame trimultaneën zou kunnen gaan. Het middelpunt waren echter de geschillen met de katholieken, die zich rond 1729 op eigen houtje sleutels lieten maken, zodat ze niet altijd de gereformeerden om toestemming hoefden te vragen. In 1757 was ongeveer twee derde van de Raumbachers gereformeerd, goed 22% katholiek en ongeveer een negende lutheraans. In de 19e eeuw lieten de protestanten de kapel vervallen, omdat ze deze niet meer nodig hadden. In 1898 moest ze uiteindelijk worden afgebroken. Hoewel de wens van de katholieken om een eigen kapel in Raumbach te bouwen sinds het begin van deze eeuw bestond, kon deze bouw pas in de jaren 1961 en 1962 worden uitgevoerd. De hoofdpatrones van het godshuis is de heilige Hildegard van Bingen, de patrones van het Rijn- en Nahegau. De tweede patroon zou de heilige paus Pius X zijn. Een authentieke relikwie van deze paus werd aan de kapel geschonken door zuster Suitberta, die uit Raumbach komt en destijds overste was van de zusterstation in Meisenheim. De kerkruimte wordt gedomineerd door de kopie van een oude voorstelling van Christus als wereldrechter met de symbolen van de vier evangelisten. Aan de rechterkant is door de grafisch ontwerper G. Daniel uit Bad Kreuznach een afbeelding van de heilige Hildegard op de muur geschilderd. Een Madonna-beeld uit de eerste helft van de 18e eeuw, een geschenk van pastoor Mertes aan de parochiegemeente Meisenheim, staat aan de linkerkant. Oorspronkelijk was het altaar nog pre-conciliair ingericht, dat wil zeggen dat het altaar tegen de achterwand stond. Om de heilige mis volgens de liturgievorm na het Tweede Vaticaans Concilie 'versus populum' (tot het volk gekeerd) te kunnen vieren, werd aanvankelijk een houten altaar voor het stenen altaar geplaatst. Deze noodoplossing werd in 1975 in eigen beheer opgelost. Eerst werden de altaarstappen afgebroken, daarna werd het stenen altaar op het nieuwe niveau verder naar het kerkgebouw geplaatst. De klokken in de toren, die uit de katholieke parochiekerk St. Antonius van Padua in Meisenheim naar Raumbach zijn gebracht, zijn de oudste onderdelen van de kapel; ze stammen uit de jaren 1592 en 1736. De eerste was een opdracht van hertog Johannes I van Pfalz-Zweibrücken. De kapel is vandaag de dag niet meer weg te denken uit het dorps- en landschap.