7e Etappe Hildegard van Bingen Pelgrimswandeling: Braunweiler - Stromberg

De zevende etappe van vandaag is in zijn lengte en ook met zijn inhoud iets voor "echte" pelgrims en wandelaars. De route begint bij de katholieke kerk St. Josef in Braunweiler, waar zich een meditatietafel over het thema "De ijver van God" bevindt ( Tafel 44 ). Langs velden en bossen van het Braunweiler Heegwoud leidt de route eerst naar het ongeveer 4 km verderop en hoger gelegen Dalberg. De wegkruisen tonen aan dat we ons nu cultureel gezien dieper in het katholieke Soonwald bewegen, weg uit het evangelisch georiënteerde westelijke Naheland.

Aan de rand van het bos staat "Kebers Kreuz" voor het begin van de pelgrimage, die traditioneel te voet naar de pelgrimplaats Spabrücken leidt.

Hier luidt de Hildegardtafel over "Hildegards Marienlieder" ( Tafel 45 ) als het ware ook het bijzondere thema van de pelgrimage van vandaag in, namelijk de verdieping in Maria, die onder katholieken als "Moeder van God" wordt vereerd.

Deze is ook gewijd aan de "Mariensäule" van 1726, die zich aan de voet van de Dalburg bevindt. Daar informeert een tafel: "Bij de opgang naar de Dalburg staat een kleine, ongeveer 60 cm hoge zandsteenskulptuur, die op een halve bol staat die de maan symboliseert, omgeven door een slang. Deze werd in 1726 aan de oude pelgrimsroute naar de Madonna van Soon opgericht, waar naast dit standbeeld 'S'Hellgeheisje im Schreck' en 'S'Helljeheisje am Dalberger Weg' aan de ingang van Spabrücken staan. ... Voor de gelovigen is deze tafel al vele generaties een plek van verpozing en een 'Gegrüßet seist du Maria' op de weg naar de Moeder van God van Soon."

Voordat het omhoog naar de Dalburg en dan verder naar de pelgrimplaats Spabrücken gaat, is er voor hongerige wandelaars de gelegenheid om te pauzeren "Zum St. Hubertus".

En dan vindt men in het dorp Dalburg bij de kapel St. Leonard een andere meditatietafel op de Hildegardweg ( Tafel 46 : "De drievoudige muur")

Ook in de ruïne van de 1150, dus nog tijdens Hildegards leven, gebouwde Dalburg, waarvan de eigenaar de prins van Salm-Salm is, bevindt zich een kapel en een andere meditatietafel van de Hildegardweg ( Tafel 47 : "De zuil van de ware Drie-eenheid").

Van de Dalburg leidt dan een 1,8 kilometer lange weg eindelijk naar de pelgrimplaats Spabrücken en daarmee ook naar de beroemde "zwarte Madonna van Soon". Het verhaal van de pelgrimage wordt verteld op Tafel 48.

De Kloosterkerk "Maria Himmelfahrt" werd door de franciscanen gebouwd in het kader van de contrareformatie in de jaren 1721-32. Maar al lang voordat de franciscanen naar Spabrücken kwamen, bestond in Spabrücken (naam "Spachenbrücke" die in het dorpscentrum over een stroompje leidde) de pelgrimage, waarvan het eerste bewijs teruggaat tot het jaar 1338. Ook het "genadebeeld", dat van lindehout is en 90 cm hoog is, stamt waarschijnlijk uit het midden van de 14e eeuw. In deze tijd werd ook in Hildegards Rupertsberger klooster een genadebeeld van Maria vereerd.

Dit betekent dat daar de biddenden bepaalde zegeningen en zelfs een "aflaat" van zondenstraffen konden ontvangen. Deze leer, die tijdens de reformatie scherp werd aangevallen, bestaat in de katholieke leer inderdaad nog steeds, hoewel ze volgens de huidige tijdgeest nauwelijks meer wordt benadrukt. (Zo ontvangt ook elke pelgrim op de Jakobsweg in Santiago met zijn "Compostella" een aflaat, ongeacht of hij katholiek is of niet!). Wie de traditionele pelgrimage in Spabrücken wil ervaren, moet op 8 september naar het feest "Maria Geboorte" hierheen komen of naar de lichtprocessie op de avond ervoor, op 7 september van elk jaar.

Voor de Hildegardweg bevindt zich hier bij de kerk nog een meditatietafel ( Tafel 49 "De zuil van de mensheid van de Verlosser"). - Voor verdere verdieping in Maria nodigt dan uiteindelijk ook de liefdevol door de plaatselijke bewoners vormgegeven "Drie-Madonnen-Weg" uit, die hier bij de Zwarte Madonna van Spabrücken begint en door de initiatiefnemers met het thema "Geloof" wordt verbonden. De Hildegardweg volgt deze route.

Het tweede station van de "Drie-Madonnen-Weg" is de zogenaamde Eremitage, die zich met een kruisweg op de weg naar Schöneberg midden in het bos bevindt. De tweede Madonna wordt hier met het thema "Liefde" verbonden.

Bij de Eremitage Oberhub bevindt zich ook een andere meditatietafel op de Hildegardweg ( Tafel 50 "De toren van de kerk").

De weg naar Schöneberg leidt over open land en zo is de neoromaanse kerk al van verre zichtbaar. Daar in de katholieke "Kerk van de Kruisvinding" (bouwjaar 1895) bevindt zich inderdaad een verrassing, namelijk een fotokopie van de zogenaamde "Madonna van Stalingrad".

Dat dit beeld in de parochiekerk van Schöneberg komt en als derde Madonna op de weg met het thema "Hoop" is verbonden, heeft een bijzonder verhaal, dat op een informatiepaneel wordt verteld:

"De Madonna van Stalingrad" - Deze naam gaven soldaten van het 6e leger haar in de noodlottige kerstdagen van het jaar 1942. In een Duitse bunker ontstond haar afbeelding op de achterkant van een Russische landkaart. De Duitse hoofdarts, Dr. med. lic. theol. Kurt Reuter uit Wichmannshausen bij Eschwege in Hessen, tekende haar voor zijn mannen. Een kerstcadeau voor de hopeloos ingeslotenen. Het beeld werd gered; degene die het creëerde, stierf in 1944 in Russische krijgsgevangenschap. Na de oorlog kon de met de familie Reuter bevriende geestelijke van Schöneberg, pastoor Felix Groß, zelf voormalig divisiepastoor in Stalingrad, na een zware verwonding worden uitgevlogen en een fotokopie van deze tekening verwerven. Zo kwam de Madonna van Stalingrad in de parochiekerk van Schöneberg.

Bij de kerk in Schöneberg is er ook een meditatietafel ( Tafel 51 "De Mensenzoon"). Rondom de kerk raden we de Hildegard-van-Bingen kruidentuin aan, een meditatieve plek om rust en kracht te tanken voor het laatste stuk.

Van Schöneberg gaat de weg dan verder door het bos naar het woon- en recreatiedorp Schindeldorf. Toevallig en misschien niet geheel ongepast staat hier een informatiepaneel over Hildegards werk over de deugden en de ondeugden ( Tafel 52 "Liber Vitae Meritorum").

Van Schindeldorf is de weg door het bos naar Stromberg tenslotte niet meer lang.

Wandelschoenen aanbevolen!

Wandelschoenen aanbevolen!

Onze tips voor een zorgeloos wandelplezier:

Wandelen is de perfecte sport. Met de juiste kleding en de juiste schoenen is het dubbel zo leuk. Functionele kleding, stokken en ademende rugzakken zijn prettig tijdens het wandelen. Maar goede schoenen zijn onmisbaar. Robuuste joggingschoenen of vrijetijdsschoenen zijn hooguit geschikt voor korte afstanden op vlakke paden. Voor langere routes raden we stevige wandelschoenen met een gripvaste, antislipzool aan. Denk ook aan zonbescherming en neem een drankje mee. Een liter water is ideaal.

Een meditatieve pauze biedt zich aan bij de Eremitage 'Oberhub' tussen Spabrücken en Schöneberg.