Berenpad
De steile klim naar de Berenrots gaat via trappen langs het rotsmassief van de Berenhol tot aan...
Voor deze tour zijn geen berenkrachten nodig, ook al wachten er enkele grotere en kleinere stijgingen op de wandelaar. Het pad leidt door het veelzijdige boslandschap, vele kleine insnijdalen en uitkijkpunten van het Hochwaldvorland en onthult historisch en landschappelijk opmerkelijke plaatsen.
De rondwandeling gaat over afwisselende paden door een uitdagend heuvelachtig landschap. Veel kleine insnijdalen en uitkijkpunten, verbonden met schaduwrijke sparren- en gemengde bossen, maar ook met krachtige solitaire bomen, maken de route bijzonder aantrekkelijk. De beer heeft zijn sporen nagelaten in de naamgeving. Zo spreekt men nog steeds van het "Bärental", de "Bärenhöhle" en de "Bärenfels". Over de gehele route heeft de geschiedenis sporen achtergelaten. Er worden talloze historische grensstenen gepasseerd, de "Messerbrunnen", een bronheiligdom uit de Keltische tijd, de "Dikke Eik", met een omtrek van 4,20 m, grafheuvels en een niet meer gebruikte zand- en steengroeve.
De naam "Bärenpfad" komt voort uit het historische gebruik van het Rosenwald als jachtgebied van de landheren, die gedurende eeuwen de hertogen van Pfalz-Zweibrücken waren.
LET OP:
Beste wandelaars, een deel van het Bärenpfad is momenteel niet begaanbaar. Aangezien het om een alternatieve route gaat, blijft uw tour hiervan onberoerd. De uitgang verloopt via de Rosenwaldstraße.
(Bij het lopen tegen de aanbevolen looprichting in, begint de route via de Rosenwaldstraße.)
Lengte
ca. 10 km
Duur
ca. 4 u.
Moeilijkheidsgraad
Conditie
Ervaring
Landschap
Stijging
324 hm
Daling
315 hm
Seizoensaanbeveling
Jan
Feb
Mrt
Apr
Mei
Jun
Jul
Aug
Sep
Okt
Nov
Dec
Aanvullende informatie
Bärenpfad:
Vanaf de parkeerplaats bij het gemeentehuis en het Museum voor Mode en Kleding onder de Burg Nohfelden lopen we eerst een kort stuk langs de Freisbach en steken deze over bij een klein bruggetje. Tussen de huizen door gaat het dan aan de rand van het dorp steil omhoog op een pad. Al snel draait het pad naar links door koele sparrenbossen. De klim naar de Bärenfelsen gaat steil omhoog en langs treden voorbij het rotsmassief van de "Bärenhöhle". Eenmaal boven hebben we de steilste klim van deze tour al overwonnen. Vanaf een rustplaats is er een mooi uitzicht op het Hochwald. Het is dan nog maar een paar stappen naar de top van de "Bärenfelsen". Na een korte afdaling gaat het pad nu eerst over boswegen. Uiteindelijk buigt het af op een smal pad naar een dalletje. We volgen het insnijdal, dat zich opent naar een kleine kloof die door een beek wordt doorkruist. Al snel bereiken we de bosrand en wandelen verder naar rechts. Nu leidt het pad weer het bos in en doorkruist op een pad een pittoresk elzenmoeras. Na goed de helft van de wandelroute komen we voor het eerst weer op weilanden en open velden. Al snel buigen we opnieuw een bospad in en bereiken de rustplaats bij het Natuurmonument "Dikke Eik". De machtige boom heeft een stamomtrek van meer dan 4 meter en is waarschijnlijk zo'n 600 jaar oud. Van hieruit is er ook een korte omweg naar de nabijgelegen "Messerbrunnen", een gallo-Romeins bronheiligdom, de moeite waard. Historisch opmerkelijk is ook het volgende gedeelte van onze tour. Op de "Heidesköpfchen" bevinden zich Keltische grafheuvels, die ook vandaag de dag nog goed in het bos te herkennen zijn. Twee keer steken we weer een bosbeek over, voordat de tour voor een langere afstand over open velden loopt. Door weilanden en velden stijgt het pad voortdurend en bereikt dan een veldweg, die we naar links volgen. Bij een rustplaats is er een prachtig uitzicht op het dorp Wolfersweiler. Hier draait het pad naar rechts en stijgt verder, terwijl het twee verlaten steengroeves doorkruist. Na een langere klim komt de rustplaats bij de tweede steengroeve precies goed om nieuwe krachten te verzamelen voor het laatste derde deel van de tour. Dit leidt, aanvankelijk nog stijgend, verder naar de hoogte van de Hommerich. Al snel is het hoogste punt bereikt en vanaf nu lopen we op paden en boswegen naar beneden, verder in de richting van Nohfelden. Door een insnijdal gaat het dan steeds steiler naar beneden. Tot slot steken we nog een bosbeek over om bij een mooi uitkijkpunt op een ontbossingsgebied te komen. Van hieruit is het nog een korte afdaling naar beneden naar Nohfelden en terug naar het startpunt van onze wandeling.
Vanaf de parkeerplaats bij het gemeentehuis en het Museum voor Mode en Kleding onder de Burg Nohfelden lopen we eerst een kort stuk langs de Freisbach en steken deze over bij een klein bruggetje. Tussen de huizen door gaat het dan aan de rand van het dorp steil omhoog op een pad. Al snel draait het pad naar links door koele sparrenbossen. De klim naar de Bärenfelsen gaat steil omhoog en langs treden voorbij het rotsmassief van de "Bärenhöhle". Eenmaal boven hebben we de steilste klim van deze tour al overwonnen. Vanaf een rustplaats is er een mooi uitzicht op het Hochwald. Het is dan nog maar een paar stappen naar de top van de "Bärenfelsen". Na een korte afdaling gaat het pad nu eerst over boswegen. Uiteindelijk buigt het af op een smal pad naar een dalletje. We volgen het insnijdal, dat zich opent naar een kleine kloof die door een beek wordt doorkruist. Al snel bereiken we de bosrand en wandelen verder naar rechts. Nu leidt het pad weer het bos in en doorkruist op een pad een pittoresk elzenmoeras. Na goed de helft van de wandelroute komen we voor het eerst weer op weilanden en open velden. Al snel buigen we opnieuw een bospad in en bereiken de rustplaats bij het Natuurmonument "Dikke Eik". De machtige boom heeft een stamomtrek van meer dan 4 meter en is waarschijnlijk zo'n 600 jaar oud. Van hieruit is er ook een korte omweg naar de nabijgelegen "Messerbrunnen", een gallo-Romeins bronheiligdom, de moeite waard. Historisch opmerkelijk is ook het volgende gedeelte van onze tour. Op de "Heidesköpfchen" bevinden zich Keltische grafheuvels, die ook vandaag de dag nog goed in het bos te herkennen zijn. Twee keer steken we weer een bosbeek over, voordat de tour voor een langere afstand over open velden loopt. Door weilanden en velden stijgt het pad voortdurend en bereikt dan een veldweg, die we naar links volgen. Bij een rustplaats is er een prachtig uitzicht op het dorp Wolfersweiler. Hier draait het pad naar rechts en stijgt verder, terwijl het twee verlaten steengroeves doorkruist. Na een langere klim komt de rustplaats bij de tweede steengroeve precies goed om nieuwe krachten te verzamelen voor het laatste derde deel van de tour. Dit leidt, aanvankelijk nog stijgend, verder naar de hoogte van de Hommerich. Al snel is het hoogste punt bereikt en vanaf nu lopen we op paden en boswegen naar beneden, verder in de richting van Nohfelden. Door een insnijdal gaat het dan steeds steiler naar beneden. Tot slot steken we nog een bosbeek over om bij een mooi uitkijkpunt op een ontbossingsgebied te komen. Van hieruit is het nog een korte afdaling naar beneden naar Nohfelden en terug naar het startpunt van onze wandeling.
In het gebied van de Rhyolitgroeve is er een kleine omleiding, zodat deze niet kan worden gepasseerd. De route verkort zich zo met ongeveer 200 meter.
Wandelschoenen worden aanbevolen.
Onze tips voor een zorgeloos wandelplezier
Wandelen is de perfecte sport. Met de juiste kleding en schoenen is het dubbel zo leuk. Functionele kleding, stokken en ademende rugzakken zijn prettig tijdens het wandelen. Maar goede schoenen zijn onmisbaar. Robuuste hardloop- of vrijetijdsschoenen zijn hooguit geschikt voor korte afstanden op vlakke paden. Voor langere afstanden raden we stevige wandelschoenen met een gripvaste, antislipzool aan. Denk ook aan zonbescherming en neem een drankje mee. Een liter water is ideaal.
Op de "Heidesköpfen" bevinden zich Keltische grafheuvels.
Meer informatie & GPX-download
In de tourplanner vind je alle verdere informatie, bijv. over routewijzigingen, afsluitingen of omleidingen, evenals het GPX-bestand om te downloaden.