Droomlus Berenpad

Vanaf de parkeerplaats bij het gemeentehuis gaat het eerst een kort stuk langs de Freisbach en wordt deze bij een klein bruggetje overgestoken om tussen de huizen door aan de rand van Nohfelden op een pad steil omhoog en een klein stuk omlaag naar koele sparrenbossen te gaan. De klim naar de Berenrots gaat dan weer steil omhoog en langs de trappen voorbij het rotsmassief van de »Berenhol«. Eenmaal boven hebben we de steilste klim van deze tour al overwonnen. Vanaf een rustplaats kan men genieten van een mooi uitzicht op het Hochwald. Naar de top van de »Berenrots« zijn het dan nog maar een paar stappen.

Na een korte afdaling leidt het pad nu eerst over boswegen en slaat het op een smal pad een dal in. Het bos wordt nu veelvormiger en wordt gedomineerd door eiken. We volgen het insnijdingsdal, dat zich al snel opent naar een kleine kloof die door een beek wordt doorkruist. Daarna bereikt men de bosrand met uitzicht op de nabijgelegen uiterwaarden en wandelt verder langs de bosrand. Nu leidt het pad weer het bos in en doorkruist op een pad een pittoreske elsengroene. Het pad leidt ons nu over romantische paden door zeer veelvormige bossen. Houten loopbruggen leiden ons over bosbeekjes.

Na goed de helft van de wandelroute betreedt men voor het eerst weer weilanden en open veld. Maar al snel slaat men opnieuw een bospad in, waarop men na een korte afstand de rustplaats bij het natuurmonument »Dikke Eik« bereikt. De machtige boom heeft een stamomtrek van meer dan 4 meter en is waarschijnlijk zo'n 600 jaar oud. Van hieruit is ook een korte omweg naar de nabijgelegen »Messenbron« (volg het bord) de moeite waard, het betreft een gallo-Romeins bronheiligdom. Aan de hand van munten die dateren van 100 na Christus tot in de moderne tijd, kon de bijzondere cultische betekenis van deze plaats worden aangetoond.

Historisch opmerkelijk is ook het volgende gedeelte van de tour. Op de »Heidesköpfchen« bevinden zich Keltische heuvelgraven. Hier werden in de 19e eeuw grafgiften opgegraven, die tegenwoordig in het Heimatmuseum in Birkenfeld te zien zijn. De grafheuvels zijn ook vandaag de dag nog goed in het bos te herkennen. Door weilanden en velden stijgt het pad voortdurend omhoog en bereikt dan een veldweg. Bij een rustplaats kan men genieten van een prachtig uitzicht op het dorp Wolfersweiler. Hier draait het pad en stijgt verder, terwijl het twee verlaten steengroeves doorkruist. Na een langere klim komt de rustplaats bij de tweede steengroeve net goed om nieuwe krachten te verzamelen voor het laatste derde deel van de tour. Deze leidt, aanvankelijk nog stijgend, verder naar de hoogte van de Hommerich. Al snel is het hoogste punt bereikt en vanaf nu loopt men op paden en boswegen naar beneden, verder in de richting van Nohfelden. Door een insnijdingsdal gaat het dan steeds steiler naar beneden. Tot slot stijgt het pad nog over een bosbeek om bij een mooi uitkijkpunt op een ontbossingsgebied te komen. Van hieruit is het dan nog een korte afdaling naar beneden naar Nohfelden en terug naar het startpunt van de wandeling.

Rapporteer de staat van het pad

We zijn blij met feedback over de staat van het pad.

Klik hiervoor in de kaartweergave van de app linksboven op het kompas-symbool.

Stuur je huidige locatie-coördinaten eenvoudig met de knop »Delen« naar wegezustand@tz-s.de

Graag ook met foto en beschrijvingstekst.

Bedankt voor je ondersteuning!

Let op:

Het betreden van het bos en het begaan van de wandelpaden gebeurt in principe op eigen risico!

Seizoensgebonden of weersafhankelijk is op sommige delen van de paden een verhoogde stapveiligheid vereist. Draag daarom kleding en wandelschoenen die zijn aangepast aan het seizoen en de weersomstandigheden. Voorzichtigheid is geboden door afbrekende takken en beschadigde bomen. Bij sterke wind en in de winter door sneeuw en ijs neemt het gevaar van omvallende bomen en vallende takken toe.

Stevige schoenen en weerbestendige kleding.

Bezoek ook zeker de historische burcht bij het gemeentehuis, waarvan de toren beklommen kan worden.