Veel bezienswaardigheden en verhalen van de stad Zell (Mosel) kunnen worden verteld op een route van ongeveer drie kilometer die begint bij de Toeristeninformatie in het stadhuis.
Met de "Zeller Schwarze Katz"-bron hebben de inwoners hun wereldberoemde wijn, de grote wijnlocatie "Zeller Schwarze Katz", een waardig monument gegeven. De fontein werd al in 1936 uit Eifel-basalte gemaakt. "He steiht ferm wie en Celler us dem Hamm" - "Hij staat stevig als een Zeller uit de Hamm", luidt de inscriptie op de fontein, omdat in 1522, tijdens de verdediging van Trier tegen de aanval van Franz von Sickingen, een honderdtal Zeller burgers op weg ging naar Trier om deze aanval af te slaan. Dit lukte de Trierers uiteindelijk met de steun van de Zeller bevolking.
Op de weg door de voetgangerszone passeer je twee van de drie oudste huizen van Zell. Het huis "Müllen" (Balduinstraße 37) werd in 1532 gebouwd en diende als kurtrierisch burghuis. Het huis "Bohn" (Balduinstraße 32) uit 1535 is in de laatgotische stijl gebouwd. In de stadswijk Zell-Merl staat het huis van Flottwell, Hauptstraße 32. Het breuksteen metselwerk werd rond 1260 gebouwd. Het vakwerk dateert uit 1480 en de plankenwand is uit 1565.
Enkele stappen verder opent zich aan de linkerkant het uitzicht op de "Runde Tum". De "Ronde Toren", het symbool van de stad Zell (Mosel), vormde de hoogste toren van de voormalige stadsverdediging. Deze werd na de grote brand in 1848, met uitzondering van enkele resten, afgebroken en de stenen werden gebruikt voor de bouw van huizen. De Ronde Toren en de Vierkante Toren zijn echter behouden gebleven en dienden als noodwoningen. De toren heeft een hoogte van 14 meter en een diameter van zes meter. Nog steeds zijn de schietgaten duidelijk zichtbaar, waardoor de toren de bijnaam "Pulverturm" kreeg.
Nu is het niet meer ver naar de hoogwaterplaat in de Fährgasse. De hoogwaterbeschermingsmuur aan de oever van de Mosel werd in 1989 gebouwd ter bescherming van de oude stad. Pas bij een waterstand van 8,70 meter (in Trier) overstroomt de Mosel de stad. (Normale waterstand: 2,50 meter - 2,70 meter). In 1993 bereikte de Mosel een waterstand van 11,30 meter en was daarmee een van de hoogste overstromingen van de afgelopen eeuwen.
Verder langs de Moselpromenade is aan de linkerkant de "Boos von Waldeckhof" (het huidige wijnhuis Treis) in de stadswijk Zell-Kaimt te zien, dat in 1580 werd gebouwd. Het gebouw is een van de mooiste vakwerkhuizen in het Moseldal. Het behoorde tot de adellijke familie Boos von Waldeck, een tak van de Trierse ministeriële familie van Waldeck, die sinds 1242 wordt vermeld en later tot graafschap werd verheven.
Op de weg langs de Moselpromenade verschijnt nu de voetgangersbrug. Van hieruit heb je een goed uitzicht op het lagenschild van de "Zeller Schwarze Katz" en de hoog boven de wijngaarden van Zell (Mosel) gelegen Collisturm (1906 gemetseld van rode baksteen). Op dezelfde plek stond vroeger een schuilhut, die echter het slachtoffer werd van een "vuurduivel". Om deze reden besloot de lokale groep Zell van de toenmalige Mosel-Hochwald-Hunsrückvereniging tot de bouw van de Collisturm. De Moseltalbahn zorgde voor het bouwmateriaal voor het metselwerk van de toren. De nu ver zichtbare toren heeft een hoogte van bijna acht meter en heeft op het dak een windvaan. Via het Collis-steilpad of de Collis-rondwandeling ga je naar de Collisturm met zijn uitkijkplatform. Een populair uitstapje voor wandelaars, die van hieruit een prachtig uitzicht hebben op Zell en het Moseldal.
Langs de Mosel gaat het nu verder, langs het oude station en de Verbandsgemeinde Zell, naar de Schlossstraße naar de protestantse kerk. De kerk werd in 1866 op Schüttergrund gebouwd. Daarom had het fundament niet voldoende steun en bestond er instortingsgevaar. Aangezien een reparatie even duur zou zijn als een nieuwbouw, werd de kerk in 1954 afgebroken. Bij de nieuwbouw van de kerk hield men zich precies aan de eisen die de senior van de sacrale bouw, professor Otto Bartning, aan de kerkbouw stelde. Het moest en moet nog steeds een "overdekt geloofsbelijdenis" zijn. De vier bronzen klokken zijn in hun toonhoogte en toonvolgorde afgestemd op het gelui van de katholieke kerk.
Niet ver weg bevindt zich het Kurfürstliche Residenzschloss Zell. Het laatgotische stadspaleis wordt beschouwd als een van de mooiste barokke profane gebouwen aan de Mosel. Het werd onder verschillende keurvorsten gebouwd. Het bergop gelegen gebouw is gebouwd van breukstenen, met gebruik van rode en witte zandsteen. Het wordt geflankeerd door twee ronde torens. Deze achterste, tweetorige vleugel wordt tegenwoordig als hotel gebruikt. De voorste vleugel, die aan de Schlossstraße grenst, wordt geflankeerd door twee torens en werd in 1542 gebouwd. De tweelaagse tussenbouw werd ook in de 16e eeuw opgericht. Tegelijkertijd kreeg het hof en de tuin een omheining, waarvan de pilaren zandstenen figuren uit de rococo-periode, van Diana, Apollo en vermoedelijk Minerva, dragen.
In een bijgebouw van het Kurfürstliche Schloss werd de synagoge ondergebracht. De ingang van de synagoge bevindt zich in de Jakobsstraße. Boven de ingangspoort zijn de reliëfs van een zevenarmige kandelaar en de Tien Geboden te zien. In 1849 verkocht de toenmalige landraad Alexander Moritz de bovenste verdiepingen van het bijgebouw van het Zeller Schloss aan de joodse gemeente Briedel-Zell. Aangezien de gemeente voortdurend groeide, was er halverwege de jaren 20 niet genoeg ruimte meer voor de gelovigen. Om deze reden besloot men om binnen in de synagoge meer ruimte te creëren en werd er een vrouwenempore gebouwd. In het kader van deze bouwwerkzaamheden ontstonden ook een sterrenhemel en een grotere Thora-ark. De "Freundeskreis Synagoge Zell" is erin geslaagd om het gebedshuis als monument te behouden en toegankelijk te maken voor bezoekers.
De neoclassicistische kerk St. Peter in Zell (Mosel) werd tussen 1786 en 1793 gebouwd in de voormalige Kellnereigarten, voor de lagere poort van het middeleeuwse Zell en staat tegenwoordig in het stadscentrum. De uit rode zandsteen gebouwde kerk is een van de mooiste van deze neoclassicistische stijl in het Moseldal. Het interieur dateert grotendeels uit de tijd van de rococo en de kerkbouw. Het hoogaltaar van 1787, in de vorm van een op vier pilaren gedragen baldakijn, werd gemaakt door de Trierse beeldhouwer Matthias Höpp. In het zijaltaar vindt men de mooiste en kostbaarste versiering van de huidige parochiekerk, een prachtige laatgotische Madonna-figuur van hout.
De mozaïek aan de kerkmuur van de parochiekerk St. Peter in de Balduinstraße toont de stadsgeschiedenis van Zell. Onder andere afgebeeld zijn: het wapen van de stad Zell (Mosel) en zijn drie partnersteden (Antoing, Triptis, Crépy-en-Valois), de Ronde Toren, de Vierkante Toren, de "Zeller Schwarze Katz"-fontein, de Moselbocht, het Hongerkruis, het Scharfrichterkruis, afbeeldingen uit de Romeinse en Keltische tijd, evenals de stadsverdediging van 1229.
Tip: Katholieke parochiekerk St. Michael. Van de voormalige kerk steekt alleen de oosttoren boven de stadswijk Zell-Merl uit. De huidige parochiekerk is de kloosterkirche van het voormalige minorietenklooster, dat naar schatting rond 1290 werd opgericht. In het interieur van de eenbeukige kerk is een Antwerpse snijaltaar uit de tijd rond 1525 te bewonderen, dat tot de meest prachtvolle en mooiste van dit soort behoort. Boven de sacristie bevindt zich de oudste dakconstructie van Duitsland (1290).
Over de Römerstraße gaat het nu, langs de Zeller "Waterval", naar de "Vierkante Toren". De "Vierkante Toren" is een deel van de oude stadsverdediging en diende als bescherming tegen troepen uit het Zeller Bachtal. In de vroege moderne tijd was het de "ambtsgevangenis" en werd in 1626 aangeduid als "Bachturm" of "gra(u)er Thörn (toren)". Op oude stadsgezichten van 1576 en 1646 zijn nog hoektorens en een steil dak te zien. Met zijn zes verdiepingen en de begane grond heeft hij een hoogte van 22 meter. In het interieur van de toren zie je twee krachtige eiken balken met een oude deurpost en vier grote vensteropeningen. De huidige poortbogen werden pas in de 19e eeuw als toegang tot de begraafplaats aangelegd.
