Vanaf de parkeerplaats leidt een pad direct het bos in langs de tennisbaan. Via een smal pad dat vervolgens in een bosweg uitkomt, bereikt men de watertretplaats. Verder gaat het volgens de borden naar de historische grensstenen uit 1762. De grensstenen wijzen op de 'Vierheerschappij' van Lebach. Een uitgebreide uitleg vindt u op een informatiebord bij de grensstenen. Via een bospad bereikt u een voormalige paardendrinkplaats. Deze werd in 1940 aangelegd en diende voor de voorziening van paarden met vers bronwater. De paarden werden ingezet voor de bouw van de kazerne in Lebach. De bron werd echter ook al in de 18e eeuw door houtskoolbranders gebruikt. Direct boven de huidige drinkplaats bevond zich een meilerplaats waar houtskool werd geproduceerd. Verder gaat het omlaag door een landelijk opvolgingsgebied, het zogenaamde Sprookjesbos. Omgeven door mossen en varens komt men bij een vochtige biotoop, waarover een speciaal aangelegde knuppeldam leidt. Let op bij natte omstandigheden - gladheid!
Het pad stijgt nu steil naar de Hoxberg. Bijna boven aangekomen, gaat het alweer omlaag naar een oude gang, waar nu vleermuizen een thuis hebben gevonden. Na de gang wandelt men verder naar het reservistenplaats of naar het voormalige kamp van de Rijksarbeidsdienst aan de rand van Zollstock. Tijdens de dictatuur van het Derde Rijk was de grens met Frankrijk beveiligd door een bunkerlinie, de 'Westwall'. De bouw ervan werd in aanzienlijke mate uitgevoerd door de RAD, de 'Rijksarbeidsdienst'. Het 'RAD-kamp' Zollstock, waarvan de fundamenten nog zichtbaar zijn, werd in 1937 gebouwd voor ongeveer 180 dwangarbeiders. Eind 1944 waren hier krijgsgevangenen als dwangarbeiders ondergebracht.
Vanuit het reservistenplaats gaat het omhoog, direct linksaf over een mosachtig pad naar het legendarische natuurmonument 'Kaltenstein'. Geologisch gezien betreft het conglomeratenrots uit het 'Rotliegend', dat wil zeggen een vaste mengsel van kiezelstenen en zandsteen, ongeveer 270 miljoen jaar oud. Volgens vermeende Keltische legendes offerden de druïden meer dan 2000 jaar geleden al aan deze stenen aan hun goden.
Ongeveer 150 m verder bereikt men een relaxbank die uitnodigt tot rusten. Vanaf hier heeft men een prachtig panoramisch uitzicht over Lebach met zijn stadsdelen tot aan de Schaumberg. Bij het uitkijkpunt gaat het recht vooruit steil omlaag, vervolgens over enkele treden en daarna over een pad terug naar de voet van de Hoxberg. Via een bosweg en bospaden leidt het pad terug naar de parkeerplaats, het vertrekpunt van de wandeling.
