Kasteelruïne Dalburg

Na het doorkruisen van een smalle torenruimte komt men in het lagere kasteel. Hier staan verschillende gebouwruïnes met elk twee stevige ronde torens op de hoeken. Sommige gebouwen zijn als ruïne bewaard gebleven. Via een trap komt men in het hogere kasteel. Hier is de ruïne van de palas bewaard gebleven en tegenover hem staat de donjon. Er is geen ingang in de donjon te zien, wat erop wijst dat hij nog een stuk hoger was.
Het gehele hoofdslot was omgeven door een hoge ringmuur, die ook nog in grote delen bewaard is gebleven. Interessant zijn in het westen van het kasteel twee steunpilaren, die ooit een waterleiding droegen, die vers water vanuit het hogere terrein naar het kasteel leidde. In het jaar 1150 bouwde Godebold van Weyerbach het kasteel en droeg het als leen op aan het bisdom Speyer. De Weyerbach noemden zich voortaan "van Dailberch". In de 14e eeuw stierf het geslacht uit met Anton van Dalberg. Rond 1400 kwamen de kamerheren van Worms in het uitsluitend bezit van Dalberg en voegden hun naam "genaamd van Dalberg" toe.
De nakomelingen van de kamerheren van Worms, genaamd van Dalberg, bezitten vandaag de dag nog de kasteelruïne.
De huidige eigenaar is prins van Salm-Sahm en Dalberg. In de 19e eeuw werd het kasteel als steengroeve misbruikt en verviel tot ruïne.