- Een bronmoeras in het Hoogwoud -
Het bijna 7 ha grote Weyrichsbruch, gelegen in het Osburger Hoogwoud, ook wel bekend als hoogmoeras, is een tot op de dag van vandaag natuurgetrouwe bewaard gebleven bronmoeras in eigendom van de deelstaat Rijnland-Palts. Alle noodzakelijke onderhoudswerkzaamheden in het bronmoeras worden dan ook uitgevoerd op verzoek van het verantwoordelijke bosbeheer in het Hoogwoud met zetel in Dhronecken. Het Osburger Hoogwoud bevindt zich in de kernzone van het natuurpark Saar-Hunsrück.
Een in 1968/69 voor het eerst over een lengte van 300 m gebouwde „knüppeldamm“ aan de westelijke rand van het bronmoeras biedt de bosbezoekers de mogelijkheid om deze hellingbreuk te doorkruisen, zonder het waardevolle biotoop op grote schaal te betreden.
Inmiddels is deze knüppeldamm niet alleen onderdeel van de 10 km lange Rösterkopf-wandelroute, maar ook geïntegreerd in de premium-wandelroute „Saar-Hunsrück-Steig“.
Over de geschiedenis en ontwikkeling van het Weyrichsbruch
Dit gebied van het Hoogwoud is een geologisch deel van het zuidwestelijke Rijnlandse leisteengebergte en kan in zijn ontwikkeling worden toegeschreven aan het geologische tijdperk van het Onderdevon (ongeveer 400 miljoen jaar geleden). De vorming van de hellingmoerassen begon in de periode van het oudere subatlanticum ongeveer 3000 jaar geleden, vastgesteld in het kader van uitgebreide vegetatiekundige onderzoeken. In dit deel van het Hoogwoud is rekening te houden met een tot ongeveer 1000 m dikke laag van kwartsietgesteente, waarin het grondwater zich verzamelt, dat uit de bronnen - vaak wandelbronnen - met uitstekende waterkwaliteit naar buiten komt. Tot in de 18e eeuw waren de kwartsietruggen van de Hunsrück omgeven door een groot aantal bron- of hellingmoerassen. Om echter een betere bosbouwkundige benutting van deze kleine moerassen te bereiken, begon men ze te ontwateren door uitgebreide greppelsystemen aan te leggen en de moerassen met sparren te beplanten. De in de jaren 1850 tot 1870 aangelegde ontwateringsgreppels zijn ook vandaag de dag nog duidelijk te herkennen.
In de jaren 1935-1938 werd het bestaande greppelsysteem opnieuw uitgebreid en tegelijkertijd onderhouden.
Door de visgraatvormige aanleg van de ontwateringsgreppels moest de aanplant met naaldbomen mogelijk worden gemaakt. De laatste oude sparren die overbleven van de aanplantactiviteit in het Weyrichsbruch werden in 1998 verwijderd, zodat ongewenste naaldbomen, die de moerascipres bedreigden, vandaag de dag niet meer aanwezig zijn. Eveneens werden in de twee daaropvolgende jaren met lariks-rondhouten stuwconstructies in de ontwateringsgreppels ingebouwd, om zo een vertraagde waterafvoer te bereiken en tegelijkertijd de waterstand in het moerasgebied te verhogen. Deze greppelsluitingen vereisen voorlopig nog verdere observatie en onderhoud, evenals aanvulling, om op lange termijn een stabiele ontwikkeling van het tot op de dag van vandaag natuurgetrouwe bewaarde bronmoeras te waarborgen. In het gebied waar de adelaarsvaren veel voorkomt, dat een vestigingsblokkade voor andere plantengemeenschappen vormt, zijn 800 jonge moerascipressen door het bosbeheer Hoogwoud geplant.
Het hele jaar door toegankelijk - Voorzichtigheid is vooral in de winter geboden vanwege gladheid!
