De zogenaamde "Duivelsrots" is een imposant en geologisch natuurmonument, een kwartsiet dat meer dan 300 miljoen jaar oud is. In de dorpen rondom bestaat er een prachtige sage over de "Domme" Duivel. Vanaf het platform van de uitkijktoren "Lange Heinrich" biedt zich bij goed zicht een grandioos uitzicht rondom.
Direct daarnaast worden wandelaars en bezoekers uitgenodigd om de recentelijk gebouwde blokhut met panoramaterras te bezoeken. Deze is liefdevol ingericht en biedt plaats om te zitten, te slapen en van de tijd te genieten. Een klein extraatje zijn de USB-oplaadpunten in het slaapgedeelte.
De sage van de Duivelsrots
Al sinds mensenheugenis zijn de mensen in Lützelsoon geïnteresseerd in hoe de grote kwartsrots op de bergkam is gekomen. Het is immers al eeuwenlang een belangrijke herkenningspunt en van veraf zichtbaar.
In de dorpen rondom de Duivelsrots vertelt men zich de volgende sage: Heel veel jaren geleden viel het de Duivel op dat er bijna geen mensen meer uit Bundenbach naar de hel kwamen. Daarover was hij zeer kwaad. De grootmoeder van de Duivel wist dat er op veel plaatsen kerken waren gebouwd en dat niemand meer iets van de Duivel wilde weten. Daarom raadde ze haar kleinzoon aan: "Ga en neem een dikke steen en gooi die op de kerk van Bundenbach!". Dat was precies naar de zin van de Duivel. Meteen zocht hij een grote steen en begon aan de lange weg naar Bundenbach. In de hitte van de dag rustte hij uit op de hoogte boven Bruschied. Onverwachts kwam er een oude vrouw voorbij met een grote rugzak op haar rug. Aangezien de Duivel de weg naar Bundenbach niet goed kende, sprak hij de vrouw aan en wilde weten hoe hij het beste daar kon komen en hoe ver het nog was. De vrouw merkte meteen dat de vreemd uitziende figuur niets goeds in de zin had. Daarom gaf ze hem vriendelijk antwoord: "Ik kom net van Bundenbach, kijk, in mijn rugzak heb ik al die schoenen die ik al heb versleten". De Duivel wierp een korte blik erin, gooide woedend de dikke steen voor zich weg en verdween. De vrouw was echter de vrouw van de schoenmaker van Bundenbach. Ze verzamelde overal in de dorpen schoenen om ze naar haar man voor reparatie te brengen.
