Protestantse Kerk Becherbach

De gemeente Becherbach behoorde politiek tot het pfalz-zweibrückische ambt Meisenheim, maar kerkelijk was ze afwisselend verbonden met Medard, Odenbach, Ransweiler en Meisenheim, voordat ze met de toewijzing als filiaalplaats aan de in 1758 zelfstandige gereformeerde parochie Gangloff tot rust kon komen. In die tijd bestond ongeveer 80% van de lokale bevolking uit gereformeerden, ongeveer 15% uit lutheranen en ongeveer 5% uit katholieken. Al in 1565 wordt er een kapel in Becherbach genoemd, maar over de oorsprong en geschiedenis is verder niets bekend. De huidige kerk, die midden in het dorp staat, werd in de jaren 1791-1793 gebouwd met middelen van de toen bloeiende kerkelijke stichting Meisenheim en met medewerking van de protestantse inwoners van het dorp, die vervoersdiensten verleenden. Daarom werd de katholieken ook het gezamenlijk gebruik geweigerd, terwijl lutheranen en gereformeerden door de unie van de evangelische kerken in de Pfalz in 1818 toch al in één gemeente - sinds 1975 behorend tot de parochie Odenbach - verenigd waren. De kerk in Becherbach is het laatste van de door de pfalz-zweibrückische architect Friedrich Gerhard Wahl (1747-1826) ontworpen sakrale gebouwen. Zijn classicistische bouwideaal, dat gericht was op eenvoud en doelmatigheid en dat hij aan het begin van zijn carrière moeilijk kon doorvoeren, komt daarom volledig tot uitdrukking in de Becherbacher kerk. Het kerkgebouw in zaalkerkvorm toont in zijn geometrisch-tekenachtige bouwopvatting een driehoekige fronton en een strikt rechthoekig ingekaderde ingang, geprofileerde hoeklisenen en ook rechthoekig geplaatste ramen met daarboven liggende dwarsovale lichtkoepels. De westgevel met het ingangsportaal wordt overheerst door een toren met een kroon en een kap boven een vierkante plattegrond. In de met leien bedekte toren hangen twee klokken. De oudere en grotere klok werd in 1852 door Friedrich Lindemann in Zweibrücken gegoten. Aan de rechter zijwand naast de ingang is een gedenkplaat voor de gesneuvelden van de Tweede Wereldoorlog aangebracht. Voor de ingang is er een windvang, die in dezelfde kleuren als de banken, de galerij en de orgelombouw is uitgevoerd. Lichtgroen en donkergroen en okergeel vullen elkaar hier zeer harmonieus aan. Twee tienarmige kroonluchters en acht tweearmige wandlampen passen zeer goed bij de gehele inrichting. Via een kleine aanbouw met houten beglaasde ramen komt men via een trap bij de kansel. Boven de kansel hangt een baldakijn, dat de vorm van een klok heeft en waarvan de binnenkant is ingelegd met een ster als inlegwerk. Naast het houten altaar, dat in gereformeerde traditie bijna een eenheid vormt met de kansel, is er een bronzen staande kruis van de kunstenaar Eugen Keller geplaatst. Brood en wijn worden weergegeven door aren en druiven. De evangeliesymbolen op het kruis zijn overeenkomstig uitgewerkt. Op de galerij aan de portaalzijde, die door houten pilaren wordt ondersteund, staat het orgel, dat in 1870 door Carl Wagner jun. in Kaiserslautern is gebouwd en in 1958 door de firma Oberlinger is verbouwd. Het is een eenmanualig orgel met pedaal en heeft negen registers. Herhaaldelijk zijn delen van de kerk liefdevol gerestaureerd, zodat een bezoek de moeite waard is!