Protestantse Kerk Reiffelbach

Tussen 1401 en 1441 moet er in Reiffelbach een kapel "Tot het Heilige Kruis" zijn gebouwd. Reiffelbach - politiek behorend tot het veldenzische, later pfalz-zweibrückerische ambt Meisenheim - werd, net als alle gemeenten van de parochie Meisenheim, geestelijk verzorgd door de Johannieters. Deze nauwe band had ook later invloed op de invoering van de Reformatie na 1526 en het Calvinisme na 1588. Ook de Contrareformatie in het kader van de veroveringsoorlogen van Lodewijk XIV had gevolgen voor Reiffelbach: in 1684 voerden de Franciscanen de eerste doop uit. Op dat moment was de kapel echter al lange tijd bouwvallig. Pas in 1721 werd de nieuwbouw goedgekeurd en in 1723 voltooid. Prompt ontstond er een felle strijd om het gebruik. Terwijl de Lutheranen door de Gereformeerden geen problemen ondervonden, probeerden laatstgenoemden de Katholieken met brute geweld te beletten de kasualia (doop, huwelijk, begrafenis) in de vervallen oude kapel uit te voeren. In 1757 was meer dan 55% van de Reiffelbachers gereformeerd, een goed kwart katholiek en bijna een zesde luthers. Deze confessionele problemen behoorden echter tot het verleden bij de bouw van de huidige kerk in 1849, die op kosten van de kerkmeesters van Obermoschel werd uitgevoerd (het voorganger gebouw was al in 1835 te koop aangeboden voor afbraak). Reiffelbach behoorde - omdat de grens met de Glangrenze de oude verbinding met Meisenheim had doorgesneden - tot de (1818 verenigde) parochie Gangloff en werd uiteindelijk in 1975 samengevoegd met Odenbach. De kerk staat niet in het dorp, maar op een heuvel te midden van een grotere begraafplaats aan de rand van het dorp. De buitenkant is voornamelijk in de neoclassicistische stijl uitgevoerd. De toren is aan de voorzijde van de kerk geplaatst. Bij de renovatie in 1962/63 kreeg hij een nieuwe bekroning. Ook het interieur werd zeer aantrekkelijk ingericht. Aan een zijde van het kerkgebouw wordt de goudversierde galerij door drie stenen zuilen gedragen, tussen welke bogen liggen. Het kistvormige altaar is recht tegenover geplaatst. Het is vervaardigd in een passende natuurhouten framebouw. Ook de kansel is van natuurhout gemaakt. Deze heeft een baldakijn en is goudkleurig versierd. Eveneens van natuurhout is de verbouwing, waarmee het orgel van de firma Oberlinger uit Windesheim is voorzien. Over de klokken is een veelzijdige correspondentie bewaard gebleven: omdat de kapel bouwvallig was geworden, werden de klokken van de toren gehaald en door de kerkmeester in Meisenheim veiliggesteld. Nadat de Fransen in het Oberamt Meisenheim de katholieke eredienst weer hadden ingevoerd, werden de twee klokken in beslag genomen en werd er een aan het Franciscaner klooster in Meisenheim gegeven, de andere aan de katholieke kapel in Obermoschel met de belofte om beide terug te brengen naar Reiffelbach. Voor de herbouw van de kapel wendden de dorpsbewoners zich daarom opnieuw tot de regering (1717) en vroegen om teruggave, temeer omdat inmiddels alle drie de denominaties in het godshuis hun kasualia zouden uitvoeren. Destijds werd blijkbaar de in het klooster in Meisenheim hangende klok teruggegeven, terwijl de katholieken in Obermoschel niet bereid waren de klok die bij hen was in te leveren. Tussentijds was er een bevel tot teruggave uitgevaardigd door de pfalz-zweibrücker ambtenaar Freiherr von Schorrenburg, dat de Reiffelbachers echter kennelijk verloren hadden. Daarom grepen ze naar zelfhulp en probeerden met de steun van de kerkmeester Philipp Nikolaus Wernher hun klok met geweld in Obermoschel te halen. Deze actie slaagde wel, maar viel niet goed bij de dorpsbewoners. Drie plaatselijke burgers moesten meerdere dagen in de toren doorbrengen, de kerkmeester werd "wegens domheid van de geest" in 1721 (eerder tijdelijk) vervangen en leefde tot zijn dood in bittere armoede. Bovendien moest de gemeente 50 gulden boete en nog eens 51 gulden voor de kosten betalen. Van de twee klokken die vandaag de dag in de toren van de kerk hangen - die net als de kerkklok van de plaatselijke gemeente zijn - is de ene rijk versierd. Een inscriptie geeft informatie over de fabrikant: "Gegoten door Joh. Georg Pfeifer, Kaiserslautern". Ze is versierd met een rondom lopende sterretjesband. In 1952 werd het klokkenspel ingewijd.