Protestantse Kerk Schmittweiler

Via verschillende trappen en een oplopende weg, omzoomd door berken, komt men bij de kleine lichte kerk in Schmittweiler, die midden op de begraafplaats ligt. Schmittweiler, dat tot het bisdom Zweibrücken en de parochie Meisenheim behoort, kreeg pas laat - in 1749 - een eigen kapel. Dit leidde tot voor- en nadelen: In tegenstelling tot alle andere dochterkerken van de parochie Meisenheim konden de katholieken geen aanspraak maken op medegebruik, omdat de kapel er in 1697 bij de Vrede van Rijswijk nog helemaal niet was (in 1757 was bijna 70% van de inwoners van Schmittweiler gereformeerd, ongeveer 23% katholiek en bijna 8% luthers). Nadelig was dat de kerkvoogdij van Meisenheim - die alleen oudere verplichtingen had overgenomen - niet verantwoordelijk was voor de bouw. De evangelische inwoners van Schmittweiler van beide gezindten hadden dus niets anders te doen dan hun kapel in 1749 - zoals boven de kerkdeur staat - uit eigen kracht te bouwen. De centrale autoriteiten in Zweibrücken hadden deze ontwikkeling blijkbaar volledig gemist: Toen de hertog in 1750 genadig de bouw van de kapel goedkeurde, merkte de lutherse predikant en inspecteur in Meisenheim alleen op dat de kapel al was gebouwd en dat de lutheranen zonder bezwaar van de gereformeerden daarin mochten prediken. De gezamenlijke inspanningen voor de kapel hadden dus blijkbaar de twee evangelische gezindten in het dorp samengebracht en de gebruikelijke tegenstellingen verzacht, zodat de uitvoering van de Unie in 1818 in Schmittweiler nauwelijks op verzet zal zijn gestuit. De oude verbinding met Meisenheim was op dat moment al verbroken; Schmittweiler behoorde lange tijd (1806-1865) tot Gangloff en kwam na meerdere wisselingen in 1954 bij de parochie Callbach. De kerk, die in 1962 is gerenoveerd, is een klein, bijna vierkant gebouw. In de toren hangen drie klokken, waarvan de kleine klok niet meer functioneert. Een handtouw is nog gemonteerd. De rand van de klok is op een plek gebroken. Ze heeft de volgende inscriptie: "Betaald door de gemeente Schmittweiler. Georg Christoph Roth in Myntz goot mij in 1747." Een iets hoger in de toren hangende klok wordt elektrisch aangedreven. Deze werd in 1963 in Karlsruhe gegoten. Een derde klok is naast de kleine, iets hoger hangende in de toren geplaatst. Het interieur is in licht hout uitgevoerd. Aan twee zijden is een galerij aangebracht. Het elektronische orgel is omgeven door een lage houten wand en staat midden in de kerkruimte. In de eenvoudige kerk omringt een sfeer van geborgenheid en rust de bezoeker.