Droomlus Wind, Water & Wacken

We starten vanaf de parkeerplaats "Hunsrücker Windweg." De ingang van de parkeerplaats bevindt zich direct bij de kruising van de Kreisstraße 77 met de Kreisstraße 76. We wandelen rechts langs de bosrand over weilandpaden. Het eerste uitzichtpunt zijn de in de wind wapperende T-shirts met de wapens van de aangrenzende gemeenten. Vervolgens wordt de omvang van een windenergie-installatie tastbaar gemaakt. Over boomstronken om te balanceren en door een haagbeukentunnel lopen we stap voor stap in de horizontale richting de hoogte van een toren, die zich aan het zicht van de verticaal oprijzende energiecentrale slechts onvoldoende onthult. Na deze ervaring bereiken we een "rotorblad om aan te raken," waar men de dimensie van een windturbine kan inschatten. We wandelen verder naar de windturbine met het thema "Aan de Puls van de Technologie." Hier komt men heel dichtbij een windturbine en heeft men een grandioos uitzicht over de Hunsrückhoogten. Na een korte afstand door gemengd bos steken we de K 76 over. Dan wenden we ons naar links en verder door een loofbos. Daarna opent zich indrukwekkend het windvalgebied dat de orkaan "Kyrill" in 2007 heeft achtergelaten. Langzaam herstelt de natuur van deze natuurramp. Het wandelpad leidt midden door dit gebied. Ook hier geeft een informatiebord interessante informatie. We gaan verder langs de bosrand, waarbij we steeds weer prachtige uitzichten hebben. Nu volgen we het pad over oude, knorrige paden, over kleine bronbeekjes en door met mos bedekte bossen. Vervolgens doorkruisen we een dichte, donkere sparrenbos, bijna als in een doolhof. Via het "Schinderhannes-pad" bereiken we een uitgestrekt rotsmassief te midden van een sprookjesachtig eikenbos "Die Berger Wacken." Aan de noordwestzijde bevindt zich een vijf meter diepe holte, de "Schinderhanneshöhle." Hier zou een kampplaats van de roverskapitein zijn geweest. De Berger Wacken is de grootste van een reeks aan de oppervlakte reikende kwartsietblokken, die als delen van een zogenaamde Härtlingszug in de loop der tijd uit omliggende zachtere gesteenten zijn geërodeerd. Over oude sporen en paden van de Romeinse weg doorkruisen we het Haardtwald verder in de richting van de "Haardtwaldquelle." De genezende werking van het water uit de Haardtwaldbron werd al in 1780 ontdekt, maar pas in 1964 ontsloten. De uitstekende kwaliteit van het geneeskrachtige en mineraalwater werd in 1985 bevestigd door een deskundigenrapport. Sinds 1990 is de Haardtwaldquelle (Sauerbrunnen) toegankelijk voor wandelaars en bezoekers en voorzien van een overkapping. We gaan verder over een weilandpad naar een gemengd bos. Daar komen we bij een kwartsietrots, de "Froschfelsen." Bij een korte pauze op een zintuigenbank en een nauwkeurige beschouwing kan men met wat fantasie de vorm van een kikker herkennen. Geleid door een grandioos uitzicht ver in de Hunsrück tot aan de rand van de Eifel wandelen we verder langs velden en weilanden. Na een uitzichtrijke padverloop zien we onder een appelboom twee imposante ijsberen. Ze symboliseren het thema klimaatbescherming, het bijbehorende informatiebord geeft interessante informatie hierover. Op de laatste kilometer gaat het over weilandpaden terug naar het beginpunt van onze wandeling.

De Traumschleifen hebben soms steile, moeilijke en bij regen- of winterweer gladde passages. Daarom zijn goede loopvaardigheid en een goede conditie onmisbare vereisten voor het wandelen van deze premium wandelpaden.

Goede schoenen (wandelschoenen) zijn sterk aanbevolen.

Bedevaartskerk Berglicht: De plaats wordt voor het eerst in 1228 schriftelijk vermeld en bestond oorspronkelijk uit de delen Berg en Licht. De kerk stond in het deel Berg. Men neemt aan dat de verering van 'Onze Lieve Vrouw van de Berg' hier zijn wortels heeft. Al in 1470 wordt de bedevaartskerk van Berglicht vermeld. Berglicht had in de middeleeuwen rechtspraak en was moederkerk voor veel parochies in het huidige dekenaat Morbach. De bedevaartskerk had toen vier altaren en drie klokken (van 1391, 1462 en 1545), die allemaal aan de Godsmutter waren gewijd. In de nieuwbouw van de huidige bedevaartskerk van 1913/14 zijn delen van de romaanse (verdedigingstoren, doopvont, altaar) en gotische (koor, sacramentshuis, sacristie) voorganger opgenomen.