Moselsteig Zijpad Felsen.Vaten.Houtwerk

Waar het Moseldal recht van zuid naar noord loopt en je een prachtig panoramisch uitzicht hebt op de voormalige abdij Marienburg in het zuiden en de steile Calmont in het noorden, ligt de wijnplaats Sankt Aldegund in het vakantieland Zeller Land. Vanuit het historische dorpscentrum leidt het premium pad Felsen.Vaten.Houtwerk je naar een rots boven de stuw en sluis van St. Aldegund. Hier kun je vanaf het rustpunt Kehr-Heiligenhäuschen genieten van een wijd uitzicht over het Moezel landschap en op de Hunsrückhoogten. Tijdens een korte pauze kun je hier ook het sluisproces van de Moezelvaart en het treinverkeer observeren. De weg gaat verder langs de grot Goldkaul, waar in de 19e eeuw geprobeerd werd kopererts te winnen. Een indrukwekkend uitzicht op de steilste wijngaard van Europa biedt je het Calmont-uitzicht, dat je vanaf het hoofdpad over een zijpad van ongeveer 300 m in de richting van Bremm bereikt. Terug op het hoofdpad, langs de Josefshöhe, wandel je boven de topwijngaard Sankt Aldegunder Palmberg-Terrassen in extreme helling door een van de grootste wild groeiende buxusvelden van de Moezel. Voor het Palmberg-pad dat door de steile helling loopt, heb je stevig schoeisel nodig. In het dal, aan het einde van het Palmberg-pad, kun je direct naar het uitzichtpunt Raulwing-plein wandelen of afslaan naar de 4 km lange extra lus - deze leidt door natuur, bos en veld ook naar het Raulwing-plein. Vanaf hier opent zich een spectaculair uitzicht op het landschap, de wijnplaats Sankt Aldegund met zijn talrijke vakwerkhuizen en op de naburige Moezelgemeenten Bremm, Bullay, Alf en Neef. Vanaf het Raulwing-plein leidt de weg weer naar beneden in het Moseldal en biedt je een ander hoogtepunt van de tour, de romaanse Oude Kerk van 1144.

Kleine kapel als laatste rustplaats van een grote kunstverzamelaar: Het graf van Peter Ludwig in de Bergkapel van St. Aldegund

De premiumroute Felsen.Fässer.Fachwerk. leidt de wandelaar naar een oeroud Keltisch cultusplaats boven Sankt Aldegund. Daar werd in 1144 ter ere van de Merovingische heilige Aldegundis een klein christelijk gebedshuis opgericht. Tegenwoordig de Oude Kerk genoemd, ligt de kapel te midden van een tuin die ooit een begraafplaats was. Enkele oude grafkruisen herinneren nog aan deze tijd. In 1872 werd er een nieuwe parochiekerk aan de oevers van de Moezel gebouwd, en de staat van de kleine bergkapel was toen zo slecht dat de bisdomautoriteit de gemeente vroeg om het schip af te breken. Gelukkig ontbrak het aan geld, men verkocht een deel van de inventaris en repareerde het dak voorlopig. Na 1948 nam de lokale Maria-vereniging de oude kerk onder handen, repareerde het dak, plaatste nieuwe ramen en begon met de zoektocht naar de verkochte inventaris. De smeedijzeren kansel van 1663 kon via de Keulse kunsthandel worden aangeschaft. Het zandstenen grafaltaar van meester Hans-Ruprecht Hoffmann uit 1602 voor de keurvorstelijke voogd Nicolaus Rultz werd ontdekt bij het Akense verzamelaarsechtpaar Peter en Irene Ludwig. Beiden wilden het kunstwerk aanvankelijk niet verkopen, maar bezochten vervolgens de Bergkapel en besloten niet alleen het grafaltaar te schenken, maar ook de restauratiewerkzaamheden financieel te ondersteunen. In ruil daarvoor wensten ze een grafplaats in verband met het gebedshuis. Zo kwam het dat Peter Ludwig op 30 juli 1996 en Irene Ludwig op 4 december 2010 in Sankt Aldegund hun laatste rustplaats vonden.

Peter Ludwig had samen met zijn vrouw Irene duizenden waardevolle kunstobjecten verzameld. Sinds 1957 verzamelde het van huis uit welgestelde echtpaar verklaard voor het publiek, zodat schenkingen en langdurige bruiklenen in meer dan twintig musea te zien zijn. De 'Ludwig-musea' en instellingen die de naam Ludwig dragen, zijn ontstaan uit initiatieven van het echtpaar of zijn door geschonken kunstwerken aanzienlijk door hen beïnvloed, bijvoorbeeld in Keulen, Oberhausen, Aken, Koblenz, Saarlouis, Bamberg, Bazel, Boedapest, Wenen, St. Petersburg en Peking.

Volledig in tegenstelling tot deze geweldige monumenten, die Peter en Irene Ludwig tijdens hun leven hebben opgericht, komt de grafplaats in de kleine grafkapel zonder enige stichterpathos. De Senheimer beeldhouwer Christof Anders kreeg de opdracht om een eenvoudig, bescheiden graf te creëren, achter welk ook de kunstenaarspersoonlijkheid van de maker grotendeels op de achtergrond treedt. De grafplaats is van buitenaf te zien, maar wie de kerk van binnen wil bezichtigen, moet de sleutel verkrijgen (bij familie von Essen, Auf der Teusch 4).