Het pad begint bij het voormalige dorp Ausweiler en stelt achtereenvolgens de 14 voormalige dorpen voor.
In de onderstaande beschrijving van het pad zijn de verdwenen dorpen van het militaire oefenterrein vetgedrukt tussen haakjes.
Reichenbach parkeerplaats - (Ausweiler) - (Erzweiler) - Hoofdstraat - (Grünbach) - Auf dem Schoss - (Mambächel) - K 11 - (Kefersheim) - Bron - (Aulenbach) - Sportveld - (Ehlenbach) - (Ilgesheim) - (Oberjeckenbach) - Salzlecke - (Wieselbach) - Reilsbach - L 172 - (Zaubach) - Betschied - (Frohnhausen) - (Breungenborn) - (Ronnenberg) - Reichenbach parkeerplaats
We bereiken het startpunt van de wandeling aan de rand van Reichenbach in de richting van Nohen. Voor het oorlogsmonument slaan we linksaf en rijden tot aan het transformatorhuis. Op het grasveld rechts van het pad zijn voldoende parkeerplaatsen beschikbaar.
Het pad is gemarkeerd met rode verf. Richtingsveranderingen worden aangegeven door een rood gelijkbenig driehoek waarvan de punt de nieuwe richting aangeeft.
Over Reichenbach heen kijkend, zien we het westelijke deel van het militaire oefenterrein met de Winterhauch als horizon. De Sauberg met 600 meter hoogte is het hoogste punt van deze heuvelrug. Aan het bovenste einde van de parkeerplaats, voor een zwarte doornstruik, staat een informatiebord met de wandelroute. De onderbouw bestaat uit zandsteenblokken.
Verder wandelend bereiken we na ongeveer 400 m een bank die wordt geflankeerd door een oude poortpaal. Het zandsteenmateriaal komt van de begraafmuur en de toegangspoort van het dorp Ronnenberg. We wandelen nu verder op dit oude pad in de richting van Heimbach en bereiken na ongeveer 500 m een kruising. Een rustplaats nodigt uit tot de eerste pauze.
We wandelen verder tot de volgende kruising en volgen het rechtsafbuigende veldpad. Na 200 m staat aan de rechterkant van het pad een zitgelegenheid van zandsteen. Oorspronkelijk was het ooit een vensteromlijsting uit Frohnhausen.
Langs velden en weilanden gaat het pad verder totdat we na 500 m bij een overdekte zitplaats komen. De droge muur en de trap die het omringen zijn materialen die uit het voormalige dorp Zaubach stammen.
Na een kort steil stuk in het beukenbos kruisen we de landweg naar Nohen en slaan linksaf op een weilandpad. Het pad volgend komen we in de kloofachtige landsgraben, steken de Reielsbach over en gaan rechts verder omhoog. Na 500 m slaan we linksaf op een bosweg die ons langs de middelste helling van de Hochfels naar de Goldgrube leidt. Kort voordat we het bos verlaten, is aan de linkerkant van het pad een rotsneus, van waaruit men een blik in het Nahetal kan werpen.
Ongeveer 250 m verderop aan de rechterkant van het pad kunnen we in de schacht van een oude ertsmijn kijken. Tot in de jaren '30 van de vorige eeuw werd daar koper gewonnen. Langs een klein weiland lopend, bereiken we na een korte klim een oeroude linde. In haar schaduw kan de wandelaar uitrusten op een bank waarvan de onderdelen resten zijn van een huis uit het verdwenen dorp Wieselbach, evenals de droge muur aan zijn voeten.
Linksaf buigend gaan we dalwaarts verder op het pad totdat we de oude provinciale weg naar Kronweiler bereiken in een scherpe bocht. Dan in de richting van Reichenbach omhoog tot de volgende scherpe bocht. Nu, de bewegwijzering volgend, een beetje omlaag en dan omhoog langs de afgrond van het Nahetal, door loof- en naaldbos, uiteindelijk langs velden bereiken we de Salzleck.
In het zicht van de oude provinciale weg wacht ons een rustpunt. De voormalige provinciale weg leidt ons nu verder in de richting van het sportveld Reichenbach. Bij de kruising naar de buitenbrandstelling 205 aan de voet van Harzbuch kunnen we een korte pauze nemen en uitrusten op een bank waarvan de zandsteendeeltjes uit Ilgesheim komen. Een korte klim en Harzbuch is bereikt.
Een rustpunt nodigt uit tot een pauze. Het prachtige uitzicht dat zich biedt, compenseert voor de eerdere inspanningen van de weg. In rechte zichtlijn, ingebed in het hoogbos, het hoogstgelegen dorp van Rheinland-Pfalz, Hattgenstein, het Nahetal aan onze voeten, de horizon wordt gedomineerd door Soon-, Idar- en Hochwald met de Erbeskopf, de hoogste berg in Rheinland-Pfalz, en de Freisener Höhen zijn binnen handbereik.
Langs het sportveld, met een blik op Reichenbach en zijn mooie kerk, komen we op een vlakke weg bij een kruising. Voor ons, op een grasveld aan de linkerkant van het pad, staat een zitgroep. De zandstenen die tafel en bank dragen, zijn overblijfselen van het dorp Aulenbach. Na enkele meters wenden we ons naar rechts, volgen het veldpad tot aan de infrastructuurweg, om dan rechtsaf te slaan in de richting van het militaire oefenterrein.
Bij de grens van het terrein verhindert een hek het verdergaan. We slaan rechtsaf in de richting van Reichenbach tot aan de begraafplaats en betreden deze via de achteringang. Tegenover de lijkhal zien we een neogotisch begraafkruis. Oorspronkelijk stond het op de begraafplaats van Kefersheim. De begraafplaats verlatend, gaan we verder op de huidige dorpsstraat en zetten daarmee onze voeten weer op een deel van de oude Romeinse weg. De huidige dorpsstraat was waarschijnlijk een deel van de Romeinse weg waar we onze wandeling zijn begonnen.
Het verloop van de dorpsstraat volgend, komen we bij het snijpunt van de twee oeroude lange routes die aan het begin zijn beschreven. De dorpsnaam voor dit deel heet ook vandaag de dag nog Kreuzweg. In rechte richting de kruising kruisend, zien we aan de rechterhand op een klein plein een maalsteen die is omgevormd tot een zonnewijzer, eveneens een werk van de steenhouwer Pfestorf, en 3 zandstenen troughs. Ze symboliseren de 3 molens in de Steinalb, waarvan de Schmidtenmühle en de Germannsmühle tot de gemeente Grünbach behoorden. Het laatste station van de wandeling is bereikt bij het oorlogsmonument van Reichenbach. In het grasveld zien we de replica van een boomstam van zandsteen. Het is de grafsteen van de koninklijke boswachter Ludwig Roeder, geboren op 20 juli 1861 en overleden op 23 september 1884. Hij stond op de begraafplaats van Erzweiler. De grafsteen evenals het begraafkruis zijn opgenomen in de lijst van cultuurmonumenten van Rheinland-Pfalz. Nu is ook het eindpunt van onze wandeling bereikt. Het volgen van de straat leidt ons na enkele honderden meters terug naar het startpunt en we kunnen met een blik terug nogmaals het zo andere landschap van het militaire oefenterrein in ons opnemen. Tekst: Fritz Kunz, Reichenbach.
