Het meer-generatie-plein in het dorpscentrum is start en doel van deze wandeling. Het plein zelf nodigt al uit tot verpozen, speeltoestellen voor jong en oud staan hier ter beschikking van de bezoekers. Maar we volgen het pad langs het dorfgemeenschapshuis en al na enkele meters staan we midden in de natuur, boven de dorpslocatie in de richting van Krebsweiler.
Wie wil kan bij een korte omweg het oude gemeentehuis in de wijk Krebsweiler bezichtigen.
Boven de voormalige wijngaarden bij de panoramaschommel hebben we uitzicht over de wijk Krebsweiler en het Großbachtal in de richting van Becherbach.
Dan gaat het verder het bos in en al snel door de smalle vallei van de Süßbach. Ook al voert de Süßbach in het bovenste gedeelte niet altijd water, het is toch een bijzonder stuk van de route. Via een smal pad komen we bij een houten brug die ons dan direct naar de bron van de Süßbach leidt. Om de bron te vangen zijn hier twee tunnels in de rotsen geboord.
Uit het Süßbachtal zien we al snel de onder Horbachsmühle. De molen is vandaag de dag niet meer in bedrijf, op enkele bijzondere dagen in het jaar is er ook de mogelijkheid om de molen te bezichtigen.
Dan maken we een kleine omweg door het bos en komen we langs de Füllmannsmühle. Ook deze molen is niet meer in bedrijf.
Het zwaarste stuk van de route ligt nu voor ons. Een 2 kilometer lange klim, van het laagste punt van de route, de brug in het gebied van de molen (217m) tot het hoogste punt, het Donnersbergblick (420m) moet overwonnen worden. De inspanningen worden beloond met een mooi uitzicht, bij goed weer kan men van hier boven tot aan de Donnersberg kijken, de hoogste berg in de Pfalz. Het volgende stuk van de route biedt nu wat ontspanning, we blijven op de heuvelrug en kunnen hier de blikken laten dwalen.
Dan gaat het bergafwaarts het Großbachtal in, daar steken we de Grobach en de weg K71 over om dan via een smal pad „Gäbsche“ naar de Hahneberg te komen, de route leidt ons dan tot de wijk Heimberg, die we ook doorkruisen om in de voormalige loofbossen te komen.
Daar komt ook de toegang tot het „Keilerpfad“. Dit smalle pad leidt ons op het eerste gezicht door een vrij schraal landschap dat echter bij nadere beschouwing een bijzondere soortenrijkdom vertoont.
Ook hier biedt het zich aan om de blikken over het dal en het dorp te laten dwalen. Al snel verlaten we het Keilerpfad en gaan we dalwaarts, langs het dorfgemeenschapshuis naar het dorpsplein.
